Recordos

O ANTROIDO

         O antroido son unhas datas nas que poñemos a nosa imaxinación asi como as nosas destrexas e creatividade a funcionar.
          Este ano había un tema xenérico "O Bosque" eliximos o tema porque estamos a traballar nun proxecto sobre "O lobo".
          O ano pasado fomos de xirafas e este ano pensamos en ir de Robin Hood personaxe que se escondía nos bosques e que ademais nestes tempos que vivimos sería unha personaxe con moito traballo.

cando chegamos o colexio tivemos festa grazas os pais que nos animaron coa música 

24 DE FEBREIRO ROSALÍA DE CASTRO

CASPERVEK

   No 1º trimestre veu un trío musical o noso colexio, esa banda puxo unha película que era a película de debuxos  mais antiga.
    Mentras viamos a película o trío CASPERVEK, poñia a banda sonora,  tocando música acorde co  que se vía na pantalla, por exemplo si había unha escena de acción tocaba unha música de acción.
   Tamén usaban as cores de esa forma, si a escena era de amor o fondo era laranxa.
Pasamos uns momentos moi entretenidos e ademais aprendemos que a música nos pode levar a distintos mundos, emocións, sentimentos.....
  Quedounos gañas de mais

Visita dos reises Magos

E Tivemos a visita dos Magos de Oriente

PLATERO CUMPLE 100 ANOS

                                                       

A nosa homenaxe a PLATERO Y YO

MANUELITA Y YO 

Manuelita

     Manuelita es pequeña, pero su belleza es grande como la de ningún otro animal.

     Es blanca como la nieve toda ella menos sus ojos que son mas negros que el carbón.

    La sacan al campo y pasta docilmente, la llaman y con dulzura se va a casa, obediente sin hacer nada malo para nadie.

   Manuelita siempre es obediente, bella, mansa y dulce al mismo tiempo.

   Arnau Visuña Costa 5º de Primaria

XEREMIAS E EU

       Xeremias e tan suave como a lá de ovella e parece que o seu pelo e de ouro. Velo é como ver un anxo baixando do ceo. Os seus ollos negros  camuflanse ca oscuridad.

       Cando o sacas da corte parece que a súa felicidade se contaxia. Parece que pisa con agarimo no camiño cando haiflores para non esmagalas. Gustanlle moito as mazás, as castañas, as peras, o pan….

         Todo o mundo se para a velo.  E tan tenro como un pequeno año. Aguanta calquera  cousa que lle poñas xa que ten una resistencia de aceiro.

          Cada dous fins de semana lavo e cando o vou meter na corte todos os nenos corren a  acarícialo e exclaman

-¡Eche ben bonito!.

            Non só o dicin os nenos se non toda a xente co ve.

 Eu creo que esta feito de ouro, resplandecentes anxos e todo o amor do mundo, o mesmo tempo.

                                                           Adrián Aira Saco 6º de Primaria

A DIVERSIDADE A NOSA MELLOR OPCIÓN

Participamos nun obradoiro impartido pola CRUZ VERMELLA  "A diversidade a nosa mellor opción"
Propostas didacticas  que pretenden acercarnos a diversidade dende os 5 sentidos: vista, oído .. Tratando asi de desenrolar unha cultura a favor da integración na infancia e na xuventude

FOMOS AO CINE

Era necesario saber como é o cine, asi que Infantil e Primaria decidiron ir ata Lugo para disfrutar dunha película, para optimizar recursos e coñecer os nosos compañeiros de Pedrafita, decidimos compartir esta actividade.
A película elexida foi  "LOS PINGÜINOS DE MADAGASCAR".
   En ella aprendimos el valor de la familia y la amistad.
   La importancia del uso razonable de la tecnologia y la importancia de la mente humana, asi como los valores de las personas.
   Mas tarde comimos en el Macdonald. y ya tuvimos que regresar.

HORTO

Comenzamos coa sembra dos allos.

DÍA DA VIOLENCIA DE XENERO

Este ano decidimos e que para  erradicar este problema, é importante comenzar a educar xa na infancia, asi que pensamos en plasmalo en imaxes e asi o fixemos a nivel colexio dende cada titoria.
Dende a nosa titoría.
Os lemas son:
EDUCAMOS MAL

    EDUQUEMOS BEN

       

No mural do cole aparecemos asi:

                                                                                                 

OS DEREITOS DO NENO

 Cada 20 de novembro damoslle un repaso os dereitos dos nenos, servenos para varias cousas, unha delas e darnos conta do privilexiados que somos, pois en moitos casos estes dereitos non se cumplen inclusive na sociedade na que nos movemos.
    Como actividades, fixemos un mural na entrada do Cole, no que participamos todos, e logo nos fixemos un mural que expoñemos na porta da clase.

O SAMAÍN E O MAGOSTO

Coma en anos anteriores  celebramos o Samaín, este ano preparamos  un conto de medo, entre todo o cole. Comenzaron os de infantil,  e xa apareceron: meigas,pantasmas ...e mesmo unha planta carnivora, continuaron os do 1º e 2º ciclo, e chegou a nós que fixemos o cacho que aparece a continuación.


O día 30 de outubro pola tarde xa nos preparamos o mesmo acabar de comer, para asar as castañas, encendemos o lume, e todo continuou ata a hora de comer as castañas.
Mentras as castañas se asaban,  Samuel e Ivan,  dous alumnos de 4º da ESO leeronnos o conto, coma se fose un cantar de cego. Gustounos moito como o fixeron.

 Por último comemos as castañas, que sempre son as mais ricas que comemos no ano. ¿Será pola compañia? ou Por qué será?

VISITA A RIBEIRA SACRA

A primeira parada era obligatoria no mirador de Soutochao, poidemos apreciar a diferencia de vexetación que hai entre a Provincia de Lugo, moito viñedo e a provincia de Ourense, moitas árbores.

                               








    Continuamos ata o embarcadoiro de Doade, si vas a Ribeira Sacra has de facer unha viaxe no catamarán,  foi unha experiencia doble por un lado unha viaxe en barco, e por outra a guia deunos un montón de información sobre os viñedos, os raís, o tipo de uvas, de viños ....ahora entendemos o da "viticultura heroica"

   Era hora de comer e aló nos fomos a Marcelle, xa estaban agardando por nos en Casa Felisa, despois da comida, poidemos disfrutar na Escola de Equitación, vimos os cabalos, explicaronnos as diferentes razas, por certo o velos todos xuntos é fácil apreciar as diferencias, logo vimos co se ensilla un cabalo, a continuación demos un paseo, iamos contentos e tranquilos pois confiabamos na monitora que non soltou as rendas do cabalo para nada.

Continuamos recorrido e chegamos a Gundivós, tamén nos agardaba Elias, un mozo que traballo o barro coma fai moitos anos, ensinounos a lareira que conservan no edificio, era a zona dos criados

Foi espectacular ver o alfareiro traballar, e tamen queremos agradecerlle que garde esta  forma de traballar, para ter cousas orixinais e interesantes.