sábado, 17 de diciembre de 2011

Téñolle Medo


TEÑOLLE MEDO…
 María Locay
Teñolle  medo  as culebras porque dicen que son moi malas.

Teñolle medo  as rás ,sapos e lagartos porque  son moi  feas.
SANDRA VILARIÑO RODRIGUEZ  
TEÑO MEDO:
Teño medo as arañas que  son grandes  e peludas .
Teño medo os sapos grandes e gordos.
Teño medo as culebras que son moi grandes.
Teño medo cando estou sola na casa, vendo una  película de medo.
Teño medo a cando vou de noite e os muricegos voan por encima da miña cabeza.
Teño medo a que cando estou por ahí me salga algún leirón.

                                                                                              


GÚSTAME


  AMANDA ARZA CARBALLO
              A MIN GÚSTAME…
 
Gústame xogar o baloncesto con David e Sandra.
Gústame comer chocolate con leite pola merenda.
Gústame dar un paseo polo pobo, cando é de noite e están todos nas casas.
Gústame nadar no río cos meus amigos polo verán.
Gústame xogar coa miña amiga a os xogos de mesa mellor o parchís.
Gústame comer de todo, pero prefiro o caldo de verdura.
Gústame ver a tele mentras como, porque hai dibuxos animados.
Gústame andar na bicicleta polo pobo e facer carreiras cos amigos.
Gústame leer polas noites antes de durmir, contos de misterio.
Gústame axudarlle a miña nai nos seus labores.
Gústame estudiar, para poder facer unha boa carreira.
Gústame xogar co meu can que se chama León, porque é moi intelixente.
Gústame xogar con meus irmán e co meu pai o dominó anque me gana sempre.
Gústame axudarlle a miña avoa a facer as camas porque se alegra moito.

lunes, 5 de diciembre de 2011

A FOLLA PEPITA


                                  A folla Pepita.
 Había unha vez, unha folla dun castiñeiro, que se chamaba Pepita.
             Pepita non era unha folla calquera, era unha folla moi especial porque nunca cambiaba de cor e nunca caia do castiñeiro. Pepita creíase moi chulita porque nunca caía da árbore, e entonces as outras follas non lle facían caso.
         Ata que un día se sentiu moi soa e moi triste porque non tiña con quen xogar, pero ela non quería facer amigas, e así seguiu, creéndose máis chulita.
                 Unha noite que as outras follas  estaban no chan tramaron un plan para que Pepita non se creera tan chulita, e o plan foi o seguinte:
        Entre todas chamarón o vento para que soprara moi forte e tirara a folla do castiñeiro para que cambiase de cor e parase de chulearse. E así fixeron.
           En pouco tempo o vento empezou a soprar moi forte e a folla non puido aguantar, e foi caendo pouco a pouco o chan.
            O caer levou un golpe e quedou dormida pero o fin despertouse, é cando se despertou o ver que estaba no chan puxose a chorar, e todas lle empezaron a preguntar porque choraba e ela contestoulles que choraba de alegría, porque o fín podía ter amigas, sempre e cando se as outras follas lle deixaban, e as outras follas dixeron que si, que lles encantaría ter unha amiga máis.
             E entonces todas as follas foron amigas.
       Así en outono as follas sempre caen da árbore, e as árbores quedan desnudas, porque o seu pelaxe caeu .
                                                       
                                                                                          Amanda.

sábado, 26 de noviembre de 2011

DEREITOS HUMANOS E DEREITOS DOS NENOS


A finais de novembro celébrase o día dos Dereitos Humanos e o  día dos Dereitos dos nenos.
Estes dias pasados  estuvemos estudiando en Educación para a Cidadanía   sobre estes temas e, o final poñémolo  cun cine fórum.
Proxectamos a peli   “Kirikú y la bruja”
                         Ficha técnica.
Título: Kiriku e a bruxa.
Dirección: Michel Ocelot, 1998.
Xénero: Fantástica.
Duración: 71 min.
Paises: Francia, Luxemburgo e Bélxica.
Guionista: Michel Ocelot.
Música: Youssou N´Dour.


                             Sinopse.

  O pequeno Kiriku vén ao mundo nun poboado africano sobre o que a malvada bruxa Karaba lanzou unha terrible maldición: a fonte secouse e os homes desapareceron misteriosamente. Pero Kiriku non ten medo. Un conto tradicional du oeste de África serve de base argumental para esta película de debuxos animados, que recrea unha fermosa fábula sobre a liberdade e o crecemento.

Para nós “o dereito a liberdade”  non estaba no lugar da película xa que non eran libres para nada, nin sequera para correr libremente polo território.
A bruxa fixo escravos a todolos habitantes que pudo, empezando polos homes  polo que ¿onde estaba “ o de nadie ten dereito a facerte excravo, e ti non podes facer escravo a ninguén”.?
“Tes dereito  a ter propiedades” a bruxa ata as xoias lles esixía.
Falamos largo rato sobre Os Dereitos Humáns, e tamén sobre os dereitos dos nenos, alí nin escola había.
Kirikú era descriminado por ser neno.
Gustounos moito, os debuxos eran moi bonitos, sinxelos pero com colorido alegre.
Foi unha forma amena para estudiar e recordar asi coma valorar o tema dos Dereitos Humáns.
Tamen aprendemos cousas de Africa, mais concretamente de Costa de Marfil e dunha tribú chamada Senufos. Ahora estamos pendentes de oir música de Mirian Makeba e de Cesárea Evora.
Tedes que vela, merece a pena.

viernes, 11 de noviembre de 2011

once do once do once


Luz azul, yo soy luz azul
Zorra asa arroz
Saca la casa
Amo la paloma
Paso la sopa
Mago con goma
Saco las ocas      
Monja asa jamón
Alli ves Sevilla
Cari yo soy rica
Amor a Roma

jueves, 10 de noviembre de 2011

Cumpleanos de Mª Dolores


Esta semana, xenial idea, Mª Dolores de 5º estuvo de cumpleanos e invitounos a todos a frutas exóticas, felicidades Mº Dolores.  e grazas estaban boisimas

lunes, 7 de noviembre de 2011

SAMAIN E MAGOSTO


                      O 28 de outubro  tivemos un día moi divertido, pois foi día de celebracións, pola mañá, o SAMAIN .


  Entramos,   algunhas bruxas tamén se colaron no colexio e  estaban colocadas as cabazas, moi simpáticas e  moi orixinais todas. Moi bo ambiente xa .




   Logo, pasamos  a aula de música e todo escuro, cheo de teas de araña, e de arañas.
Os de 6º de Primaria, contamos uns contos de medo que recolleramos cada un no seo Lugar e que xa volos puxemos no blog . A continuación os nenos da ESO  escenificaron tamen os contos deles, pero o mellor estaba por chegar unha curta protagonizada polos alumnos/as de 2º da ESO co titulo “A man asasina”  deixounos  impressionados, polo bem que o fixeron os actores, polo medo que nos daba polo...todo.



 A continuación houbo o fallo do concurso das cabazas  e as premiadas  foron  en Secundaria: Alba; Primaria: Sandra López e de Infantil : Brais


   Un tempo dedicamo-lo a facer  un taller sobre os animais carnívoros, fixemos pegadas nosas e tamén de animais sobre arxila.
    Pola tarde magosto,   o lume foi cousa dos maiores, as castañas foron o tambor  e nos tamén lles demos algunha volta, pero aínda así houbo tempo de xogar e logo a merendola castañas asadas e cocacolas, fantas… e xa era hora de ir para a casa.